ZKV

image

Sinds kort weet ik, dankzij de lieve Jan K., dat ik mij bezig houd met Zeer Korte Verhalen, ZKV’s. Het gaat hier om een genre! Werkelijk, voor mij een openbaring. Ik dacht gewoon maar wat verhaaltjes te schrijven. Maar nee, het zijn ZKV’s. En er is iemand die er zelfs zijn vak van maakt. Publiceert in kranten als het Parool. Een column schrijft in de VPRO-gids. En boeken uitgeeft.

Ik heb A.L. Snijders, want hij is het, op internet opgezocht en Wikipedia vermeldt dat hij heeft samengewerkt met de schrijver L.H.Wiener. Ik sta opeens weer in het centum van Haarlem. Bij de hortus met de treurbeuk. Ik ben die leergierige, verlegen puber, die iedere ochtend naar het Stedelijk Gymnasium fietst. Waar L.H. Wiener mijn leraar Engels is. Een gedistingeerde, zeer verzorgde en heerlijk geparfumeerde heer. Met een gesoigneerde donkerbruine, gekrulde snor. In perfect Queen’s English laat hij ons kennis maken met de groten en grootsten van de Engelse literatuur: Shakespeare natuurlijk, maar ook Dylan Thomas en Silvia Plath. De portretten van deze schrijvers kijken minzaam en zwart-wit van grote hoogte op ons neer. In dat oude lokaal 7 van Engels. Het domein van L.H.

Het grappige van deze uitstekende leraar L.H. Wiener was zijn deftige voorkomen, gecombineerd met een zeer praktische inslag. Hij maakte ooit zelf met het kopieerapparaat de spiekbriefjes met Engelse woordjes 1000 keer kleiner. Die briefjes schaamden zich vanzelf onze etuis uit, toen hij, met een sardonische lach op het gezicht, de zijne omhooghield. Het was afdoende. We hoefden niet meer met behulp van het kopieerapparaat in de bibliotheek alles te verkleinen. We leerden de ontelbare pagina’s van het verraderlijk kleine, maar venijnige pocketboekje nu maar gewoon uit het hoofd. Ik heb er nog steeds veel lol van. Indeed.

De leraren op het Stedelijk. Ze waren bijzonder. En bijzonder goed. Passie en inzet. Liefde voor die kleine pubers, die in zes jaar tijd jonge volwassenen werden. Ze inspireerden en stimuleerden en brachten ons tot waar we nu zijn.

Vijftigers, met interesses en kennis. Nieuwsgierig. Of dit voor ons allen geldt? Ik weet het niet. De reünies worden in ieder geval goed bezocht. Stokoude mannetjes en vrouwtjes schuifelen door de gangen op zoek naar jaargenoten. En ze zijn er. De leraren van toen. Ik word altijd weer klein als ik ze zie. Ontzag voor de leraar. En respect. En, het klinkt overdreven maar het voelt zo: dankbaarheid.

Intussen begrijp ik dat ik van Jan K. een compliment heb gekregen. A.L. Snijders. Columnist en schrijver van ZKV’s. De initialen kloppen in elk geval al: A.L. Jonquiere.

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s