Patatje Plakzoen

IMG_4576.JPG

Iedere vrijdag eten wij patat. Met een kroket, een frikadel, nasischijf of kaassouffle. Misschien herinneren onze kinderen zich later niet zo veel meer van thuis. Maar de patat-op-vrijdag, dat zullen ze wel onthouden.

Hoe is dat toch zo gekomen? Vroeger thuis aten wij nooit patat. Net zomin als we gymschoenen droegen want ‘die bederven je voeten.’ In plaats daarvan kreeg ik peperdure, maar in mijn kinderogen spuuglelijke Bally-schoentjes. Bruine veterschoenen, met van die spitse puntjes. Ik voel nu nog de fysieke weerzin tegen deze schoenen. Mijn kuitspieren spanden zich van nijd als ik ze aan moest trekken. Ik trok zo hard aan de veters dat ze wel stuk moesten gaan. Helaas, ook de veters waren onverwoestbaar. Ik zie de fraai-gebogen winkelruit van de schoenenzaak voor me, omlijst door donker hout. De Bally’s werden aangeschaft in de poepsjieke, Haarlemse zaak Huizing. In de Grote Houtstraat.

Gelukkig mochten wij op enig moment Kickers. Hippe, tweekleurige, halfhoge schoenen, met een kenmerkend rood, rond gat onder de zool. Wel kregen we deze pas nadat mijn moeder zich ervan had laten overtuigen, door de Huizing-dame, dat Kickers de kindervoet niet zouden beschadigen. Saai bruin-beige waren mijn Kickers. Met een rits. Maar ‘die kleuren passen overal goed bij en zo’n rits is wel handig’ besloot mijn kordate moeder. En ik was allang blij met dit hippere schoeisel, – alles beter dan de verschrikkelijke Bally’s,- en ik hield mijn mond.

Terug naar de patat. Thuis kregen we dat nooit. Maar soms aten we het wel. Dan mochten wij op vrijdagavond eten bij tante Bep, drie huizen verderop. Tante Bep was spastisch en ze had een priksnor. De harde haartjes voelde je op je wang en soms ook op je mond als Bep je zoende. Met een spuugvlokje als toetje erbij. Gelukkig was ze dol op mijn broertje die meer kussen kreeg dan ik. Tante Bep had een man, oom Max. Lang, dun, stil. Ook had ze enkele pleegkinderen. De oudste, Anita, was onze vaste oppas. Een lief meisje, fan van ABBA en Vicky Leandros. ‘Vickey Landreos’ zei mijn broertje altijd, tot grote hilariteit van Bep. En hup, weer een plakzoen!

Bep verzamelde ook Turkse babies. Daar paste zij de hele week op, terwijl de ouders werkten in de Haarlemse Droste-fabriek. Op een gegeven moment had zij wel acht babies in huis. Met de bijbehorende stank van ongewassen luiers, poep, pies en opgewarmde, flauwe baby-hapjes. Oom Max en de Nederlandse pleegkinderen hielpen mee met de verzorging. En Bep knuffelde en zoende ze. Haar priksnor op de zachte babywangetjes. Bij tante Bep aten we dus wel eens patat. Op vrijdag.

Later, toen ik aan het begin van mijn werkzame leven in een HAT (Huisvesting Alleenstaande en Tweepersoons-huishoudens)-flatje tamelijk eenzaam in Heerlen woonde, begon de gewoonte om op vrijdag patat te eten. Om het weekend arriveerde Raymond vrijdagavond op het unheimische junkie-station in Heerlen. Met mijn eerste zelfgekochte Renaultje, ‘Pukkie’, haalde ik hem daar op. En ‘s avonds haalden we patat bij snackbar ‘Joep’.

Later werd dat de snackbar aan de Binnenweg in Heemstede. Een droeve man-met-hangsnor bakte lusteloos iedere vrijdagavond zijn frietjes voor ons.

In Bennebroek komen we, gek genoeg, vlak achter de plaatselijke snackbar te wonen. Tot onze stomme verbazing zwaait de droeve man-met-snor op enig moment daar de scepter. ‘De zaak in Heemstede heb ik verkocht, maar ik wilde toch weer graag een nieuwe snackbar.’ En zo lopen onze kinderen al veertien jaar lang iedere vrijdagavond naar de snackbar. Poortje uit, tien meter naar rechts.

4 patat, 1 Dobbenkroket, 2 kalfsvleeskroketten, 1 nasischijf, 1 kaassouffle en 1 frikadel. Bakje satesaus erbij. Ze starten al met frituren zodra ze ons aan zien komen. Vrijdag patatdag.

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s