Debuut

IMG_4879.PNG
Thomas Heerma van Voss, piepjonge schrijver en zoon van, vertelt in Trouw dat debuteren met een verhalenbundel een onmogelijke zaak is. Uitgevers willen er niet aan. Een roman moet het zijn: ingenieus opgebouwd, een zorgvuldig gecomponeerd bouwwerk. Romans verkopen. Verhalenbundels niet.

Zelf lees ik, eerlijk gezegd, ook liever romans dan verhalen. Maar nu ik zelf een beetje schrijf besef ik hoe lastig het is, en een roman,-vooral voor een zoekende beginner,- heel moeilijk is.

In Amerika heeft het verhalen-genre een hoge status. Men kan verschillende studies creatief schrijven volgen, die zich richten op het schrijven van verhalen. Grote, Amerikaanse verhalenschrijvers zijn er, zoals Hemingway, Roth, Bukowski. Ik heb het idee dat schrijven in Amerika meer gezien wordt als een ambacht, een vaardigheid die je kan leren en ontwikkelen op de universiteit.

De Amerikaanse schrijfster Curtis Sittenfeld studeerde op de Stanford University ‘creative writing.’ Kom daar in Nederland maar eens om: de studie Nederlands, nu ‘Nederlandse taal en cultuur’, waarin je je door de Middeleeuwen heen worstelt, onbegrijpelijke taalkunde-vakken krijgt en van alles leert over taalontwikkeling, heeft niets te maken met schrijven, laat staan met creatief schrijven.

In het Nederlandse taalgebied gaat men er meer vanuit dat je als 24-jarige een geniale roman schrijft, uit de lucht vallend als een piepjong wonder. Gerard Reve is zo’n soort ‘wonder’. Of het is zwoegen in een oud, tochtig huis op een ongelukkige locatie, in een onverwarmd kamertje, kleumend met je voeten bij een energieslurpend elektrisch kacheltje. Wat ook kan: op 17-jarige leeftijd, als kind van twee Nederlandse schrijvers, debuteren in het Duits. Het moet toch niet gekker worden.

En ik denk aan F.B. Hotz. Van hem lees ik, begin dit jaar, een verhaal tijdens de cursus proza op de Schrijversvakschool. Een prachtverhaal. ‘Toonkunst’. Over een jonge scholier, trombone lerend in de Tweede Wereldoorlog. Later lees ik dat Hotz als 52-jarige een verhaal instuurt naar het literaire tijdschrift Maatstaf. Hij wordt direct herkend als groot schrijver. Er is nu een vuistdikke biografie over F.B. Hotz verschenen, geschreven door Aleid Truijens. Deze heb ik cadeau gegeven aan mijn man. Hij las na mij het verhaal over de muziekles. Hij vond het mooi. En ik geef graag cadeaus waar ik ook wat aan heb.

In december word ik 52. Nog ruim een jaar de tijd. Voor een verhaal in een literair tijdschrift. Een roman. Of een verhalenbundel.

Nog steeds heb ik niets gehoord van De Revisor. Ze zullen nog wel aan het nadenken zijn.

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s