Wesley, Anthony en de rest

IMG_4887-0.JPG
Op het schoolplein liggen, strak tegen de rand van het schoolgebouw, bloemen. Losse, bossen, in plastic gewikkelde, of gewoon een blote bos; de donkergroene, grillige stelen met een strak touwtje bijeengebonden.

Opgeschoten jongens staan op het plein: gezichten op de rand van jongen naar man. Pukkels, soms wat vaag, soms harde en duidelijke rode, vlammen op in de camera. Bedrukte gezichten. Onder de bedruktheid gaat verdriet schuil, onbegrip en angst. Angst voor dat wat gebeurde. Zo dichtbij stonden ze. Zo snel ging het.

In de jongensogen zie je het snelle filmpje dat ze in hun hoofd afdraaien. Schorre stemmen, een woordenwisseling, flits, mes, en bloed, veel bloed. Zomaar op het plein van de school. Ooit wonnen ze bijna de prijs van ‘meest veilige school.’ Nee, veilig voelt het niet meer. Ongeloof en angst hebben de plaats ingenomen van stoerigheid en overslaande jongensstemmen.

Anthony steekt met een mes. Wesley bloedt dood in de lerarenkamer.

Was Anthony getergd? Jarenlang gepest en getreiter doet wat met een mens. Later weten de pesters niet eens meer dat zij dat deden. ‘Het was maar een grap.’ Niet beseffend dat dag in dag uit altijd maar ‘grappig’ doen een mens ongelukkig maakt. Verdrietig. Onzeker. Wanhopig.

Was Wesley een pester? We zullen het misschien nooit weten. Hij verdiende het in ieder geval niet om dood te bloeden in de armen van een vertwijfelde leraar. Misschien verdiende hij een goede knal omdat hij de zoveelste was die meende ‘grappig’ te moeten zijn. Maar dood, nee. ‘Dat was ook niet Anthony’s bedoeling’, vertelt zijn advocaat. Toch is Wesley dood.

Ik kijk naar het journaal. En ik denk aan de ouders van Wesley. Hun opgeschoten tiener komt nooit meer terug. Nooit meer een tas, slordig in de hoek van de kamer gegooid. Nooit meer smerige voetbalschoenen uit een stinkende tas vissen. Nooit meer ‘dank je mam’ en een onhandige, prikkerige kus als hij weggaat. Nooit meer zorgen om spijbelen, school, de toekomst.

En de ouders van Anthony? Zij hebben nog hun zoon. Een kind, gevangen in een cel, alleen met zijn onmacht en verdriet van jaren. Zij zien hun kind nog wel, maar het is een ander kind. Een getekende jongen, een getekend mens. De jongen met het mes op de ooit één-na-veiligste-school in Nederland.

De directeur en de leraren? Zij staan met lege handen voor hun klassen opgeschoten jongens. Schorre stemmen temmen ze. Straks geven ze weer les. Economie en techniek. Nooit vergeten ze de bloedende jongen die stierf in hun midden. In de kamer waar ze nakijken, kletsen, koffie drinken. Er komen nieuwe leraren. Nieuwe kinderen. Ooit wordt dit incident een herinnering.

Triest kijk ik naar de beelden. Angst en ongeloof in voorheen stoere jongensogen.

Een drama, een stipje zo klein als een speldpuntje in de wereldgeschiedenis. Voor sommigen een dikke punt in het verhaal van hun leven.

De jongens. De ouders. De school, de leraren en klasgenoten. Alleen maar verliezers.

Advertisements

2 thoughts on “Wesley, Anthony en de rest

  1. In plaats van een stille tocht voor het slachtoffer, zag ik liever een stille tocht én bloemen voor de situatie. De situatie sec. Het levensgeluk van wie wij nu aanzien voor de dader is hem acht jaar geleden afgenomen, ging kapot onder de ogen van diezelfde geschokte leraren en kinderen van nu. Dit werd over het hoofd gezien of geduld, niet gezien als moord terwijl het dat wel is, een langzame tergende gekmakende karaktermoord. De burgemeester en de school haastten zich kenbaar te maken dat de school een veilige was, wat niet waar is, hoe immers kon het hen ontgaan zijn? Deze vraag is een belangrijke, die we ons moeten stellen, hóe komt het dat de aanloop ons ontgaat. Wat zien we niét.

    Like

    • Ja, Bianca, je hebt gelijk. Hoe dit kan is niet te geloven. Intussen zijn twee kinderen plus ouders de dupe. Lees: hun levens zijn verwoest. Allen zijn verliezers, inclusief de samenleving.

      Like

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s