Zoek mijn iPhone (3)

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/ad1/71051968/files/2014/12/img_5267.png
2014 was een goed jaar. Voor mij.
Maar niet voor de moeder van Sascha, die tijdens een gezellig etentje met haar zussen hoorde dat haar dochter in het vliegtuig van Malaysian Airlines zat dat neergehaald werd uit een strakblauwe Oekraïense lucht. Niet voor het 13-jarige meisje Gita, dat zo’n prachtige toespraak hield tijdens de herdenking van vlucht MH17. Over de dood van haar moeder en hoe zij nu dapper probeert door te leven. En niet voor de oma die haar dochter, schoonzoon en drie kleinkinderen bij de vliegramp verloor. In één allesvernietigende klap.

Voor het kleine Yezidi-meisje dat vluchtte naar de berg Sinjar is 2014 een jaar dat zij nooit zal vergeten. Nooit vergeet ze het gehuil van de kinderen om zich heen, die tijdens de vlucht voor IS hun ouders verloren. Nooit vergeet ze haar oma, die achterbleef in het dorp omdat ze te oud was om de bergen in te trekken. Nooit vergeet ze de schroeiende dorst, de honger, de angst. Voor haar was 2014 geen goed jaar. Alleen de pakjes drinken die ze na vele bange dagen kreeg van vreemde mannen. Dat was het enige goede. Die dronk ze op. En ze liet de gedronken pakjes nooit meer los.

Maar voor mij, voor ons, was 2014 een goed jaar. We werken, we sporten en studeren. We maken plezier, gaan op vakantie en hebben daar, in het verre buitenland, voor ons gevoel altijd mooi weer. We lezen goede boeken, schrijven kleine verhaaltjes, kijken naar de mooiste films en series (‘Incendies’ en de Amerikaanse ‘Killing’; kijken op Netflix!) en we gaan soms heerlijk uit eten. Iedere zaterdagochtend lezen we drie kranten, drinken we koffie en iedere zondag en dinsdag bezoek ik mijn oude vader. Waar ik, gek genoeg, hoe langer hoe meer plezier in krijg.

Al deze highligts vat Facebook trouwens zo voor je samen. ‘Het jaar van …’. Eén aaneenschakeling van schaamteloos geluk. Een etalage van hoogtepunten.

Maar, waar zijn de missers van 2014? De mindere dingetjes? Waar is de week ziek-zijn? Hoe is het met de rug van Raymond waar hij twee weken geleden, bij het veteren van zijn hardloopschoenen, doorheen ging? Waar zijn de zorgen om een nipte overgang naar de examenklas? De tranen van een dochter, die al drie jaar moe is en nooit uitgaat? Het gemis van Rob, die net als ik zo van koken hield?Hoe ga je om met spanning, het wakker liggen om niets of iets, de opvliegers, de teleurstellingen nou ja, ik kan nog wel even doorgaan. Deze zien alleen wijzelf. We voelen en doorleven ze. En we hangen vooral dit gevlekte en soms vuile wasgoed niet buiten, laat staan dat we er melding van maken op Facebook. Daar is het rozige rozengeur en heldere maneschijn. Fakebook.

Eén minder dingetje deelde ik dit jaar wel uitgebreid: het dingetje inbraak. Ik schreef daar al eerder iets over. Over de gestolen iPhone waar we dankzij ‘Zoek mijn iPhone’ de verblijfplaats van achterhaalden. Waar de politie achteraan ging, maar toch niet de dader of de heler mee kon pakken.

Omdat het allemaal een beetje knullig verliep.
Omdat ze wel hun best deden maar rekening moesten houden met procedures.
Omdat, -nou ja, we ontvingen een brief drie weken na de inbraak,- (…) ‘vanwege het ontbreken van voldoende aanknopingspunten we uw zaak sluiten.’

En nu is er vorige week in onze straat voor de vijfde keer ingebroken, dit keer bij onze buren. Die niets kwijt zijn, maar nu alle sloten van het huis nalopen en vernieuwen. De dieven forceren niet alleen op klaarlichte dag een voordeur maar zij klimmen ook naar boven, gewoon aan de straatkant. Dus ook wij vernieuwen alle sloten. Omdat dat nodig is. Omdat er niet voldoende aanknopingspunten zijn. Omdat we ons niet veilig voelen.

Vandaag krijg ik, als kers op de inbraaktaart, een Whatsappje van Max: ‘Me iPhone zit in Marokko.’ Zijn iPhone is opgedoken in een Berberdorp in Marokko. Een Marokkaanse klasgenoot zei verrast, tegen mijn zoon toen hij het screenshot zag: ‘hé, dat is een half uur van ons huis vandaan!’

By the way, Max, het is ‘mijn’ iPhone.

Verder was het een goed jaar, 2014. Goed en mooi. Voor mij. Voor ons.

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s