Meesterbakker

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/ad1/71051968/files/2015/01/img_5294.png
Mijn vader hangt als een verkleumd, wit vogeltje in zijn stoel bij de centrale verwarming. De deur naar de zijkamer, die altijd openstaat, is gesloten. Opeens valt mij op hoe lelijk deze tussendeur is. Een slecht geschilderde schuifdeur, met een behangachtige, korrelige structuur. Een klein, ijzerkleurig greepje waarin je een paar vingers kwijt kan. Voor het schuiven.

‘Wat zie jij pips’, zeg ik, ondertussen mijn jas uittrekkend.
‘Ja, ik voel mij niet lekker’, zegt mijn vader.
Het is 30 december. De dag ervoor moest mijn kind naar het ziekenhuis. Vandaag ziet mijn nooit pipse vader pips.

‘Zou je niet de huisarts bellen, je ziet echt bleek.’
‘Ja, dat moet ik eigenlijk doen’, antwoordt mijn vader vermoeid.
Mijn vader! Vermoeid!
‘Dat zou ik dan direct doen, morgen is het oudjaarsdag!’
‘O ja,’, zucht mijn vader lusteloos, ‘morgen is het oudjaar.’
En hij pakt, moeizaam vooroverbukkend, de telefoon van de salontafel.

Gelukkig werkt de huisarts op oudjaarsdag en kan mijn vader om 10.00 uur komen.
‘Ik ga wel mee’, zeg ik, denkend aan nog een werkdag die ter ziele gaat.
‘Nee, dat hoeft niet’, protesteert hij zwakjes.
Zwakjes! Mijn vader!
Natuurlijk ga ik mee.

De volgende ochtend bezoek ik eerst zoon Max. Hij is vanaf 7.00 uur ‘s ochtends in de weer bij Meesterbakker van Maanen. Hij staat achter de oliebollenkraam. Als ik aan kom lopen staat al een flinke pluk mensen voor de kraam. Een paar planken met een geïmproviseerde toonbank. Onder echt of nepglas de bollen en beignets.

Een wit-geel doek van de bakkerij hangt half over de kraam heen. Er staat een kassa op de ruwhouten planken. Achter de kraam schemert door het etalageglas de winkel met broodplanken. Achter in de winkel staan, in een verlaagd deel dat mij doet denken aan een seventy’s-zitkuil, verschillende warmkleurige zitjes. Tegen de wand staat een rijtje Ipads op een verhoogde bartafel. Stijlvolle krukjes staan ervoor.

Mijn zoon helpt overduidelijk niet de gemakkelijkste klant, een dame van typisch Heemsteedse origine met dito arrogantie. Mijn kind heeft het er niet gemakkelijk mee, maar manmoedig slaat hij zich erdoorheen. Geheel tegen de Heemsteedse mores in laat ik twee verbaasde mensen voor want natuurlijk wil ik geholpen worden door mijn eigen zoon.

Als ik aan de beurt ben lichten zijn ogen op. ‘Nou, dat is wat, Max’, knipoog ik, proberend hem een hart onder de riem te steken.
‘Ja, bestel nou maar’, zegt mijn kind korzelig. En ik bestel. Vier appelbeignets, vier Berlinerbollen en tien oliebollen. Acht zonder, twee mét krentjes. I love krentjes.

‘Dit is mijn moeder’, zegt hij tegen twee medeverkopende meisjes.
‘Dag moeder!’, lacht de ene, zeer opgewekte. De andere,- een donker, knap meisje in een Meesterbakker-schort-, balanceert met een doos waarin tien bollen een plek krijgen. Zij kijkt even vriendelijk op. Snel verlaat ik de kraam. Geen foto. Geen grappig Facebookbericht. Geen fratsen. Gewoon weglopen. Het luistert nauw.

Met mijn vader, die er beter uitziet dan de dag ervoor en zelf wil autorijden, maak ik een toernee langs de huisarts, het laboratorium voor bloedprikken en de apotheek. Na één keer bijna op de verkeerde weghelft beland te zijn, één voetganger en twee fietsers nauwelijks ontweken te hebben en lichtjes een trottoirband beroerend, keren we levend terug bij mijn vader’s flat. Met een antibiotica-kuur.
‘Bedankt dat je mee was.’
‘Geen probleem!’

En ik keer huiswaarts. Naar de heel langzaam opknappende dochter.

We houden ‘s avonds onze ogen open tot en met 00.00 uur, lachen om De Lama’s, De t.v. draait door en we kijken een detective. En dan is tie er. Het nieuwe jaar. Ik ben benieuwd. Een examenjaar. Een kind-uit-huis-jaar. Een schrijfjaar. Werkjaar. Reisjaar. Gezond jaar.

En het was veel. Vier appelbeignets, vier Berlinerbollen en tien oliebollen. Maar ze zijn bijna op. We hebben nog wel anderhalve Kerststol en anderhalve kilo stoofvlees van wild over. Dat laatste vanwege een stevige miscommunicatie tijdens de Kerstinkopen. Nog even dooreten maar.

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s