De reis naar oud

2015/01/img_5402-0.png
Vermindering neem waarneembaar toe. Ek hoop om te voldoen aan omgekeerde bloei en leeg genoeg te loop om vol te loop met wat vanuit hierbuite binnevloei’

Elisabeth Eybers

dinsdag 21 januari 2015
De verjaardag nadert.
‘Heb je nu al gereserveerd?’ vraagt mijn vader ongeduldig.
‘Pa, het is dinsdag, we gaan pas volgende week woensdag uit eten!’
‘Ja, maar je broer moet weten hoe laat we eten.’
Nou, dat kunnen we toch afspreken! Half zeven?’

En dat vind hij goed. Woensdag 28 januari 2015. Half zeven. Hij zal het doorgeven aan mijn broer. ‘s Middags bel ik het restaurant om te reserveren. Ik verontschuldig me voor de tijdigheid van de reservering. Waarom? Geen idee. Wel weet ik dat de ogen van mijn vader dwingen. Ook al ben ik geen kind meer. Ik reserveer een week plus een dag van te voren het restaurant. Braaf.

zaterdag 24 januari 2015
Zaterdagmiddag zit ik in de trein. Eén van de schaarse treinen die vandaag rijden. ‘In verband met de eerdere weersomstandigheden is er beperkt treinverkeer’, meldt een vrouwenstem om de vijf minuten over het Heemsteedse perron. Het ijzelde ‘s ochtends. Wat jammer was in verband met ons eerder geplande uitstapje naar Amsterdam. En dan komt toch een trein aanrijden. Compact en dus vol. Ik schuif op een stoel-alleen, vlak achter het klapdeurtje. Tegenover een vrouw van een jaar of zeventig. Zij neemt bijna twee stoelen in beslag. Een bruine handtas, die zij krampachtig vasthoudt, staat naast haar op de bank. Evenals een stoffen tas met opdruk. Mijn man schuift op de stoel naast de vrouw maar er is nauwelijks plaats.

‘U kunt uw tas ook naast u op de grond zetten’, merkt hij geërgerd op.
‘Dat kan niet’, antwoordt ze vinnig, ‘er zitten breekbare spullen in.’ Wat ik uit de tas zie piepen is een notitieblok, in zo’n nepleren kaft. En een boek, A-4-formaat. Ik ben benieuwd wat er breekbaar is in de tas. Het bruine handtasje, blijkbaar zonder breekbaar spul, legt ze zuchtend op het tafeltje voor ons. Mijn man en de dame. Ze zitten gezellig dicht tegen elkaar aan.

Met haar ogen achter een montuurloze bril wijst zij hem op de lege plek schuin tegenover hem.
‘U kunt ook..’
‘Ja, ik kan ook daar gaan zitten, maar ik kan mijn vrouw niet alleen laten’, zegt hij. Zij lacht zurig. Tijdens de reis naar Amsterdam dommelt ze weg. Naast de tas met het breekbare materiaal.

Zondag 25 januari 2015
Zondag bezoek ik mijn vader. Hij telt de dagen af tot woensdag 28 januari. De dag van De Reservering. Zijn Verjaardag. Het Etentje. Zijn wangen glimmen. Zijn huid, lichtbruin in de winter, is één tintje bruiner dan die van mij. Hij ziet er goed uit.

‘Je ziet er goed uit’, zeg ik.
Maar daar reageert mijn vader niet op. Ik vertel hem van ons uitje naar Amsterdam, het werk, we nemen de actualiteit door. Het wekelijkse ritueel.

‘Ik haal je woensdag om 18.00 uur op’, zeg ik bij het weggaan.
‘Dank je wel, dat je er was. Ik vind het altijd erg gezellig.’ Ook dat behoort inmiddels tot het ritueel. Evenals mijn onbeholpen, vaak non-reactie.

Als ik terugrijd naar huis denk ik aan een gesprek een tijd geleden.
‘Ik kan heel goed alleen zijn. Ik vind het zelfs prettig om alleen te zijn’, aldus mijn vader.
Ik denk aan mijn moeder die mijn vader cynisch ‘de eeuwige vrijgezel’ noemde. Zij voelde wel dat haar aanwezigheid voor hem nauwelijks toegevoegde waarde opleverde. Het is wonderbaarlijk dat hij mij het afgelopen jaar is gaan bedanken voor mijn bezoekjes.

En zo verloopt de reis naar oud. Onvoorspelbaar. In een compacte trein. Met je tas krampachtig in de hand. Vertrek hooguit één keer in het uur. Zoals de dienstregeling in wintertijd. Dankbaar.

Oud? Ja. Eenzaam? Nee.

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s