Storing

 

Vrijdag werkte ik thuis. Om te beginnen las ik ‘s ochtends vroeg mijn mail, keek op WordPress (nog iemand mijn blogje gelezen?), Facebook (wie is er jarig?) en LinkedIn (nog een interessante bezoeker langs geweest met ‘an offer you can’t refuse?’) Ook Nu.nl bekijk ik, de krant komt later aan bod.                                                                              

                           *

Geen lezer, twee jarigen (van harte gefeliciteerd!), geen schitterend aanbod, geen nieuw nieuws. Even schiet door mij heen wat de passagiers beleefden in de korte tijd dat zij de grauwe bergwand zagen oprijzen naast hun vliegtuigraam. ‘Er was kort gegil te horen’, vertelde de Franse aanklager op het journaal.  

                           *
Gilden de zestien scholieren die terugkwamen van hun Spaanse uitwisselingsavontuur? De vijftienjarigen, vast met iPhone-dopjes in de oren, soezend tegen een ander aan. Misschien wel slapend op de knieën van de jongen naast je, op wie je stiekem verliefd bent. Hij laat je je gang gaan, dus je droomt mooie dromen. Over hoe je thuis afspreekt en samen de stad ingaat. Over de eerste kus in het steegje tussen de kerk en het grote plein, waar iedere week de kleurige kraampjes van de markt staan. Het waait in het steegje. Maar wat geeft het? Je staat in de wind, je voelt de ander en je herinnert je voor altijd dat moment.
                         *
Wat dacht de piloot die even moest plassen? Hij heeft wél van ongeloof naar wanhoop en paniek van minuut op minuut de laatste momenten van zijn leven doorgemaakt. 
                         *
Ik denk aan mijn kind dat zojuist belde om te vertellen hoe zijn laatste schoolexamen ging: ‘mam, versta je mij? Mam, ik hoor je niet! Mam?’ De zware jongensstem is weg. Maar ik weet dat ik hem zo wel hoor. Ja, daar is hij weer:
‘Hoe ging het?’
‘Ja, ging wel. Ik herkende wel een paar dingen. Maar mam, door de stroomstoring gingen de kluisjes niet open. Allemaal hadden we daar onze spullen in vanwege dat SE: telefoon, jas, sleutels. Alles. Ze moesten handmatig alle kluisjes openmaken. Ik heb twee uur gewacht.’
‘Maar hoe ging je Engels?’ 
                         *
Na Economie had hij ook mondeling Engels.
‘Nou, dat ging niet door. De lokalen waren donker. Er stond negenhonderd leerlingen te dringen in de hal. Ze maakten met een gevonden accu de kluisjes open. Kleur voor kleur. Met een megafoon riepen ze om welke kleur aan de beurt was. Eindelijk werd blauw omgeroepen’.
‘Wat doe jij nu mam?’
                             *
Ik sta te wachten voor de Hema Schalkwijk: de gordijnen voor de kamer van ons oudste kind-op-kamers zijn klaar. Zo nu en dan kijk ik achterom. Het is en blijft donker bij de Hema. In Bennebroek was de storing al voorbij toen ik wegreed. Binnen een uur was het voorbij en floepte alles knipperend en wel aan. Onze lieve hulp Adua kon gewoon zuigen. Ik baal, want dit is mijn pauze en ik moet zo weer aan het werk. 
‘Ik sta bij de Hema, om de gordijnen van Julia op te halen. Alleen is hier die storing nog niet opgelost.’
                         *
Ik hoor een droog mannenlachje. 
‘Ik ga zo nog even wat doen met vrienden.’ En ik hoor, ik hoor de vrijheid en opluchting in zijn stem. Bijna, bijna is hij klaar met school. Verlost van de verplichtingen: opstaan, douchen, eten, fietsen, leren, luisteren. Nog even dat examen en dan lonkt de wereld. Een wereld met weer andere verplichtingen, maar dat weet hij nog niet. Een oneindige periode strekt zich uit na 24 mei. Strand, stad, feesten, sporten, beetje werken. Op bed liggen, gamen, Netflix. 
                         *
Eind mei vertrekt hij naar Griekenland. Als kers op de taart van kind en scholier-af zijn zal hij Kreta onveilig maken met neef en vriend en vrienden van vrienden.
                         *
Hij vliegt erheen. Net als de zestien Duitse jongeren. En ik hoop en bid dat dit kind, deze vrije, bijna-man het leven verder leeft.
                         *
Ik kijk achter mij. De Hema is nog steeds donker en dicht. Morgen dan maar. 
                        ***
Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s