Het verdriet van Tova

 

Vandaag lees ik in de column van Wim Boevink in Trouw hoe de voorzitter van de Utrechtse stichting Al Fitrah, voor Islamitisch opvoeding, educatie en wetenschappelijk onderzoek, denkt over de opvoeding. ‘Voor onze kinderen in dit land is beschermingsopvoeding nodig. Een kind moet eerst Allah leren zeggen voor het papa zegt. Het moet leren wie Allah is (…) Wat het verschil is tussen moslims en kuffars. Dat kuffars sterven als ze in het hellevuur komen. En dat moslims naar het paradijs gaan.’ 

                         *
Even verderop in de krant beschrijft de 65-jarige meneer Molenaar zijn gevoel over de verandering van zijn wijk Overvecht als een vrouw, ge- en verhuld in een nikab uit haar auto stapt: ‘Een hoofddoek, daar kan ik me eigenlijk niet druk over maken. Maar als ze helemaal gesluierd zijn, dat geeft me een onprettig gevoel.’ 
                         *
Gisteren zag ik de film Timbuktu. Timbuktu, de stad waar je vroeger alleen in de Donald Duck iets over las. Heel ver weg was dat. Als kind dacht ik dat de naam Timbuktu verzonnen was. Maar nee, het bestaat. In Mali. Een wonderschoon zandland. Met glooiende duinen en wonderlijk-groene bosschages die als eigenwijze kruintjes boven de glooiingen tevoorschijn komen.
                         *
Dit serene landschap wordt verstoord door een open jeep met daarop een aantal bedoekte mannen. Zij jagen een rank hert op. Ze schieten vanuit de jeep. ‘Maak haar moe!’, schreeuwt een van de doeken. Het hert rent en rent.
                         *
Deze heren nemen het dorp in de woestijn in. Met een megafoon tetteren ze door de open huizenblokken hun nieuwe regels de hoofden in van de kleurrijke bevolking. ‘Niet meer voetballen, geen muziek, niet meer voor het huis zitten, de vrouwen dragen buitenshuis kousen en handschoenen.’ De vrouw die vis verkoopt protesteert: ‘ik kan toch geen vis verkopen met handschoenen aan!’ Wat er gebeurt met deze heldin weten we niet.
                         *
Achter de glooiende duinen woont een gezin in een tent: vader, moeder, dochter. Een hecht gezin. De vader houdt vee, acht koeien geeft hij iedere dag mee aan een kleine jongen. Deze loopt met zijn stok achter de dieren aan, laat hen eten, drinken.
                         *
De Arabisch-sprekende jeepadisten domineren en terroriseren de dorpelingen. Ze voeren de sharia in: de zingende jonge vrouw krijgt 80 zweepslagen, de overspelige man en vrouw worden, tot hun hoofd ingegraven in het zand, gestenigd. Hun hoofden liggen geknakt en bebloed in het zand, tussen de grijze stenen. De voetballers, die voetballen zonder bal, worden nauwlettend in de gaten gehouden. 
                         *
Dit alles speelt zich af in het decor van kleur en zand. Langzaam maar zeker sleept de film je op poëtische wijze de afgrond in. De afgrond van wrede en onbegrijpelijke wetten, uitgevoerd in naam van Allah. Niemand kan de wreedheid stoppen: niet de zachtaardige imam, niet de moeder van de dochter die kwaadschiks wordt uitgehuwelijkt aan een strijder.
                         *
Wat is dit voor een God?, vraag je je af. Een God van wreedheid en onbarmhartigheid. Een God van het kwaad en onverdraagzaamheid. En ik zoek naar een uitweg in dit labyrinth van willen, maar niet geloven. Willen dat er vreedzame moslims zijn, die niet de tegenstelling maar de samenwerking opzoeken. Die niet de kuffars, in wier land ze wonen, minachten, maar hen zien als medemens. Als buur. Als vriend. 
                         *
Het niet geloven als ik het verhaal van Wim Boevink lees over de uitspraken van de Al-Fitrah-voorzitter over opvoeding: ‘over verderfelijke tekenfilms en over vieze plaatjes en hoe de kuffar-de ongelovige- hier in het kind wordt geplant, en de acceptatie van homoseksuelen.’
                         *
Ik hoor het zachte huilen van de uitgehuwelijkte dochter. Ze ligt met haar hoofd op een kussen in een vreemd huis. Ik zie de wanhoop van de twaalfjarige Tova, de dochter van de veefokker. Ze rent en rent door de woestijn. Totdat ze moe wordt. Heel moe. Doodmoe.

                         *** 

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s