Stilleven

 De lucht hangt grijs boven de bomen. Na de warme dag van gisteren waait koelte naar binnen. Kranten liggen op bed, geen gang vandaag naar het fitness-zaaltje. Na een week dichtgeknepen keel en druk achter het hoofd is de malaise toegeslagen en blijf ik liggen. Ik krijg ontbijt op bed: vers brood met kaas, thee, een ei en drie gedroogde abrikozen liggen op een rond bord. Een stilleven van aandacht en zorg.
                             *

Vanochtend om een uur of vier knarste de voordeur open. Onze zoon kwam thuis. Zijn eindexamen achter de rug. Geslaagd. Na het verlossende telefoontje zakte hij door de knieën als een voetballer die tijdens de WK-finale het winnende doelpunt scoort. Zo blij dat mijn hele-week-al-dichtgeknepen keel zich geheel sloot. 

                           *

Jaren van crèche en school vlogen door mijn hoofd: van het koortsige kind (‘kunt u Max ophalen, hij is niet lekker’), de betraande dreumes achter glas, beteuterde peuter, schoolkind met buikpijn, naar scholier met frisse tegenzin. De tijd is voorbij. 

                             *

Het tikt op de ramen, regendruppels vallen uit de lucht. Koelte waait door de kier van de deur. De planten in de tuin juichen. 

                           *

Over drie weken is hij volwassen. Ik kijk op whatsapp en zie dat hij om 3.28 uur erop keek. Half vier vanochtend. Toen knarste het slot van de deur en kwam hij thuis. De avonden en nachten rijgen zich aaneen: feesten, uitgaan, eten, vieren, vrijheid en plezier. 

                           *

Hij gaat in pak naar een sjiek restaurant op uitnodiging van een geslaagde vriend. ‘We krijgen een wijnarrangement bij het eten.’ Ik kijk hem aan. Man in pak. Zijn witte overhemd met het bovenste knoopje open. De heel slanke taille, heren- schoenen. 

                          *

‘Heerlijk jongen’, zeg ik. En jammergenoeg slik ik niet in dat wijn zwaar kan vallen en anders voelt dan een biertje. Dat is het lijntje van de moeder naar de koortsige baby, de betraande dreumes, beteuterde peuter, schoolkind met buikpijn. Hier staat geen scholier maar bijna-volwassene.

                           *

‘Ik ga.’

‘Kus?’

Ik krijg de kus en voel het zachte vel van de wang.

                         *

‘Veel plezier!’

                         *

Het ontbijt is op. De kranten liggen op bed. De lucht hangt grijs boven de bomen. De keel staat wat meer open. De druk achter het hoofd duurt voort. Het regent niet meer. Ik ga er uit.

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s