Dwaze dagen

  
Vlot snellen mijn ogen – die in tegenstelling tot ‘s avonds nog niet op steeltjes staan – de koppen van onze trouwe krant.

                           *

Op de voorpagina ‘maakt Rusland vrienden.’ Een foto siert het artikel. Zeven heren zitten aan een lange tafel. Op de tafel staan glazen limonade, alle glazen precies tot ietsje over helft gevuld. De zeven heren kijken niet vrolijk. Hoe ze dan wel kijken? Het is moeilijk te zeggen. De grootste boef lijkt nog het meest ontspannen. De ander staart naar een bord met wat lekkers. De voorste heer houdt krampachtig de tafel vast alsof deze op ieder moment uit zijn handen kan glippen. Mijn ogen trekken telkens naar de witte borden met eten. Wat ligt er toch op? Gehaktrondjes, pannenkoekjes -blini – en vooraan een taartje, gegarneerd met…sla? Eigenaardig. Assad de boef en Poetin, zijn redder in de nood. Snuf en Snuitje @2015.

                          *

Ik denk aan de mensen die de nacht ervoor door een smerig riviertje in Slovenië waadden. IJskoud water trok in hun broek, hun jas, rugzak. Een jongen van een jaar of acht, negen, huilend, nee, schreeuwend van angst, kou en ellende baant zich een weg door het water.

                           *

De president van de jongen zit aan een lange tafel. Op de tafel staan witte borden met heerlijkheden. Zijn president heeft het niet koud. Geen wanhoop of ellende is van zijn gezicht af te lezen. Zijn volk waadt door de modder in Slovenië.

                            *

Op pagina drie zijn de dwaze dagen van de Bijenkorf begonnen. Ik zie een foto van een vrouw – hoe eigenaardig, ze lijkt precies op de ex van een vriend – om zich heen kijken met aan haar voeten zeven gele dwaze dagen tassen. Naar wie kijkt zij uit? Haar vriendin met ook zeven gele tassen? Haar moeder, zus, schoonzus? Een andere foto met gezichten voor de deuren van de Bijenkorf. Verwachtingsvolle, hebberigheid. Anders kan ik het niet omschrijven. 

                         *

In Steenbergen wordt vooral geschreeuwd. Vuisten ballen zich, vingers wijzen naar voren, het beeld van een jongen met pet, wijd open mond, rechterhand naar voren gestrekt. Brave burgers zitten verloren en ongemakkelijk op de stoelen ervoor. Ze kijken strak voor zich uit.

                         *

Verder dan pagina drie kom ik niet. Maar het is wel weer genoeg voor vandaag.

                           *

De winkelier van Damascus. Hij vouwt zijn zoveelste shirtje op. Mouwtjes naar binnen. Twee scherpe vouwen links en rechts. Dubbel en klaar.

                            *

Dwaze dagen.
                        ***

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s