Weemoed

  
Gezelligheid

Kom doe als Weemoedt: dans in ‘t rond

de kamer door met kat en hond.

Vraag ook de hamster eens een keer,

spring met de goudvis op en neer.

Strooi eens wat licht in kier en scheuren

en laat de bladluis niet vertreuren.

Maak toch plezier en zing een lied:

het leven is zo eenzaam niet

als je eens denkt aan hen die varen

of bung’len aan een straatlantaren. 

Levi Weemoedt 

Uit: Geen bloemen. 1978. 

Het zijn weemoedige dagen. Donker jaagt regen tegen ruiten aan. De eerste feestdag voorbij, langzaam voort naar de volgende. Het vacuüm tussen de Goedheiligman en het kindeke wordt strakgetrokken door korte dagen, vroeg invallende donkerte en een beverig waxine-lichtje in een potje van glas.
                          *

Snel leven we op in het korte licht. Ja, de zon schrikt ons wakker. Het grijs daalt snel weer neer. En wij jachten ons naar binnen, naar warmte en decemberknusheid. 

                            *

Ons huis voelt inmiddels aan als een jas die plotseling te groot geworden is. Verbaasd trekken we de jas uit, bekijken het achterpand, voorpand, de mouwen. We trekken hem weer aan, het is koud en het regent. De jas slobbert om ons heen.

                          *

Vorige week zondag brachten wij onze jongste naar Amsterdam.

‘Vanaf 7 december mag ik een maand in Nathan’s kamer’, vertelde hij een paar weken geleden terloops aan tafel.

‘O ja, waar gaat hij heen dan?’

‘Kweenie, ik geloof naar Londen. Daarna komt hij even terug en dan vertrekt hij naar Miami.’

Nathan. Ik moet even nadenken want ik zie de vrienden van onze zoon niet vaak. Maar ik weet wie het is. Een blonde jongen, niet groot. Ooit ging Max met hem en drie anderen op reis in een bus naar Spanje. Daar was Nathan bij. Ik weet het weer.

                             *

‘Brian vroeg of ik bij hem kom wonen voor een maand’, gaat ons kind verder. Brian woont samen met Nathan op kamers. In de Albert Cuypstraat. Daar huren de jongens voor een astronomisch bedrag ieder een kamer. Ze delen een huiskamer, douche, toilet en keuken.

‘Ze wonen midden op de Albert Cuypmarkt. Ieder dag wordt de markt opgebouwd en afgebouwd. Als je ‘s ochtends de deur uitgaat kennen ze je. Dan zeggen ze ‘Goedemorgen meneer! Naar school vandaag?’ 

                           *

De ogen van onze zoon lichten op. En ik zie het voor me. De mannen van de Albert Cuyp en onze achttienjarige student. Twee werelden die elkaar ontmoeten en gemoedelijk groeten. Ons kind met rugzak en laptop, de marktkoopman met kraam en waar. 

‘Van wanneer tot wanneer ben je daar precies?’, vragen wij. Maar dat weet hij niet. ‘Vanaf 7 december en dan komt Nathan geloof ik de 18e terug. Alles moet hij wassen en inpakken, daarna gaat hij weer weg.’

                            *

Oké. Nou, we zien wel. Natuurlijk is het goed. Natuurlijk zien wij graag zijn ogen, bruin en licht getrokken – het moet dat 32e deel Indisch bloed zijn – oplichten als een plots aangestoken kaarsje. Op zondag zes december besluit ons kind: ‘ik ga er vanavond al heen. Nathan is weg.’ Hij zou eerst maandag gaan, maar nu wordt het zondag. Goed, natuurlijk kan dat. ‘Ik breng je wel naar het station’, zegt zijn vader. Ik zie zijn tas, een grote reistas bomvol kleren en boeken. ‘Zal ik je brengen?’, vraag ik, ‘geen probleem hoor.’ En dat vindt hij prettig. We brengen hem weg en zetten dan gelijk maar onze dochter af bij haar kamer op de Zuidas. 

                           *

In twintig minuten schieten we van groene rust naar de gekleurde hectiek van een wereldstad. Afslag VU, door naar Zuid, de Pijp. En na wat omzwervingen belanden we op de Albert Cuypstraat nummer 114. ‘Kijk, mam, je kan de auto voor de deur zetten!’, klinkt het opgetogen achter mij. ‘Loop even mee’, zeg ik tegen mijn man en ik blijf zitten achter het stuur. De motor laat ik draaien. Zal hij vragen of we mee naar binnen gaan? Hij belt aan, spreekt in het vierkante luidsprekertje. Hij lacht. Draait zich om en pakt zijn reistas. Zijn rugzak verschikt hij bij het oppakken van de zware tas. Hij kijkt achterom. Ik zie zijn mond bewegen ‘Dag, mam.’ Ik zeg terug:’ Dag.’ En ik zwaai achter de voorruit. Zijn hand gaat omhoog. En hij beklimt de trap met in zijn rechterhand de reistas, op zijn rug de rugzak met lap-top. 

                             *

Stilletjes rijden we terug. ‘O, daar is Duikelman’, zeg ik. De winkel met allerhande keukenartikelen. Om ons heen is licht en leven. En ik snap het. Als je achttien bent wil je hier zijn, in het licht, in het leven. Langs de marktkoopman lopen, twee vingers omhoog steken, de tram in, met de metro 50 richting Gein, naar school. 

                           *

En nu zijn we thuis in het huis dat als een te grote jas om onze schouders hangt. Het is wel een lekkere jas, warm en vertrouwd. Je kan spreken over een lievelingsjas. Alleen maar een beetje te ruim. Beiden lopen we elke dag langs de kamer waarvan al een hele week de deur dicht is. We slapen diep en rustig. Geen nachtelijk sleuteldraaien, geen w.c. die wordt doorgetrokken, geen glas water dat gedronken wordt, geen zacht ‘hoi’ in de deuropening. 

                          *

Het zijn weemoedige dagen. Grijs en grauw, de katten staan snel weer voor de deur. Te koud, te guur. Binnen is het warm. Ik koop zo maar eens een boom met lichtjes, veel lichtjes. Het zijn weemoedige dagen. Donker jaagt regen tegen ruiten aan. In onze vensterbank bibbert een waxine-lichtje in een potje van glas.

                           *

Op pagina vier van Trouw kijken twee bruine ogen met dik-zwarte wimpers mij aan. Om het verdrietige mondje staat het vel strak en rood van de kou. Op de geribbelde rand van de muts van zijn vader plakken zachte sneeuwvlokjes. De kop vertelt: ‘Duizenden kinderen verrekken in de kou.’ 

                           *

Nog donkerder jaagt regen tegen ruiten aan. Er kan niet meer gesproken worden van weemoed. En ik trek de gordijnen dicht.    

                        ***

Advertisements

2 thoughts on “Weemoed

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s