Slapen enzo

  
Berçeuse Nr. 2

Slaap als een reus

 slaap als een roos

 slaap als een reus van een roos

reuzeke

rozeke

zoetekoeksdozeke

doe de deur dicht van de doos

Ik slaap



Paul van Ostaijen (1896-1928)

Ruim twee weken geleden kocht ik een nieuw matras. Ik bezocht daarvoor een zaak aan een doorgaande weg in dat deel van de stad waar ik nooit kom. Ik spreek van een zaak want zo is het: een stokoude beddenspeciaalzaak waar wij ooit, jaren geleden, ons als verwende kinderen het cadeau van mijn schoonvader lieten aanleunen: twee matrassen, twee sets beddengoed en twee overtreksets. Dat waren nog eens tijden. 

                            *

Als ik de zaak betreed zie ik bedden: hoge, lage en vooral lelijke bedden. Het ruikt naar hout en beddengoed dat net uit de knisperende verpakking is gehaald. Opeens komt een verkoper tevoorschijn. Een oudere heer die zigzaggend door het beddendoolhof vriendelijk lachend op mij toeloopt.

                            *

‘Goedemorgen!’, zegt de heer monter, ‘Waarmee kan ik u van dienst zijn?’

‘Een aantal jaar geleden kochten wij bij u twee matrassen. Deze lagen heerlijk. Maar ik krijg een beetje last van mijn rug, ik denk dat het ligt aan mijn matras.’

Het mannetje glundert. ‘Ja, dat zou goed kunnen.’ En hij start een verhandeling over oude matrassen en zere ruggen. Ik luister half en ik hoop dat precies hetzelfde matras voor een schappelijke prijs nog voorhanden is. 

                            *

Ik onderbreek de verhandeling: ‘Mijn oude matras was een latex matras. Heeft u dat nog?’

‘Misschien heb ik nog wel uw gegevens’, mompelt de oude heer en hij loopt naar de kassa waar een computer staat. ‘Wat is uw naam en adres?’ En ik noem de naam en het toenmalige adres van mijn gulle schoonvader. ‘Ja!’, glimt het mannetje, ‘Hier heb ik de gegevens.’ En hij lepelt de matras- en beddengoed-kenmerken op van – naar nu blijkt – twaalf jaar geleden. 

                            *

‘Dat matras verkopen we niet meer’, vertelt de verkoper, ‘Ik zal u er niet mee lastig vallen maar het liep niet zo lekker met de fabrikant en onze zaak.’ Opeens oogt hij vermoeid. 

‘Wij hebben wel een zeer goed alternatief.’ Zijn ogen lichten op. ‘Loopt u maar even mee.’ En ik loop achter de man aan, door het beddendoolhof. ‘Dit is hem!’ En de man slaat op het matras als een slagwerker op zijn favoriete bekken. 

                             *

‘Een top-matras, mevrouw!’ En ik mag het matras uitproberen wat een bijzondere situatie oplevert. Midden in een zaak met de jas aan liggen op een matras alsof je gaat slapen. Van enige ontspanning is geen sprake. 

Ik hop snel van het matras af en zeg dat het mij een prima matras lijkt. ‘Het is dus de opvolger van dat eerdere matras?’, vraag ik nog. En ja, dat is zo. Ik slik even als ik het bedrag hoor van deze aankoop. Dat zou een week Griekenland kunnen zijn. Inclusief vliegreis en autohuur. Maar alla, nachtrust is belangrijk, zo’n matras gaat weer jaren mee en ik besluit het te kopen.

                           *

Thuis gekomen, ietwat beduusd van de aankoop, moet ik uitleggen waarom ik mijn matras inruil. ‘Maar dat ligt heerlijk!’, zeggen mijn kinderen verbaasd. ‘Jullie matrassen zijn heel zacht en liggen geweldig!’ Verbaasde ogen kijken mij aan. En ik denk aan mijn goede, oude matras. Zacht en omhullend als een moederschoot. Altijd weer fijn om op te gaan slapen, vooral na vakanties met allerlei bedden, soms goede soms minder goede, maar met het vooruitzicht: mijn eigen bed, het zachte matras. Het matras dat staat voor jaren dromen, koorts, liefde en nachtrust. Ik ruil het in voor een peperduur, nieuw matras. Het voelt als verraad en een sprong in het diepe.

                            *

Na drie weken komt het nieuwe matras. Een jongen met een busje tilt het looiige matras naar boven, haalt het plastic er geroutineerd af, neemt het oude matras mee en sjouwt het onverschillig naar beneden. Ongetwijfeld smijt hij het oude matras in zijn busje, maar dat zie ik niet want ik blijf boven staan en staar naar mijn nieuwe matras. Dik, zwaar en wit ligt het daar. Het voelt alsof ik wat te overwinnen heb. En ik begin maar met het opmaken van het bed. 

                            *

Na een week bel ik naar de zaak van het matras en ik krijg de oude heer aan de telefoon. Ik vertel dat ik laatst bij hem een nieuw matras kocht, hij weet het direct. ‘En, bevalt het?’, vraagt hij.

‘Daar bel ik voor’, zeg ik, ‘Ik slaap niet goed, ik heb last van mijn rug en ik word daar zelfs ‘s nachts wakker van.’

Ik zeg het beschroomd want het is wat: toegeven dat het geen goede koop was, ik zie de ogen van mijn huisgenoten op ‘zie je wel, dat andere matras was nog goed genoeg’ staan.

Maar ‘Dat is heel gewoon’, zegt het mannetje, ‘uw lichaam wordt nu goed ondersteund en daar moet het aan wennen.’ Er volgt een verhaal over doorgezakte matrassen, ruggen en vooral ouder geworden lichamen die veranderen en dus moeten wennen aan…

                              *

‘Ik snap het’, zeg ik, ‘Ik moet dus wat geduld hebben.’ En dat heb ik. Nog een paar nachten slecht slapen en dan komt het goed. Ik wil het geloven.

                              *

Na een week bel ik nogmaals. Ik krijg een andere verkoper aan de telefoon. En weer volgt een verhaal over wennen, geduld en eventueel het matras ‘opnieuw laten vullen’. Ook kan ik een handdoek onder het matras leggen, deze na een paar nachten weghalen en dan ‘is uw lichaam blij met het matras.’ Ik zucht en besluit het nog een nacht of twee aan te kijken. 

                              *

Vanochtend word ik later dan gewoonlijk wakker. ‘Hoe heb je geslapen?’, vraagt mijn man. 

‘Ja, goed’, antwoord ik.

En met een onbegrijpelijk geluksgevoel verschoon ik het bed en sla ik een helderwit hoeslaken om het matras. 
                           

                           ***

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s