Onverdraaglijk 


De afgelopen dagen waren te vol om te denken aan letters, woorden en zinnen, laat staan aan een verhaal. Maar nu is het stil. Het huis slaapt. Buiten hangen de eerste sliertjes geel aan de gouden regen.

                            *

Ooit is onze gouden regen gesnoeid ondanks dat in alle boekjes staat: Snoei Nooit Een Gouden Regen. De gouden regen schrok, trok zijn takken en blaadjes als een bedreigde slak in, maar komt langzamerhand op volle sterkte terug. 

De tere sliertjes met gele knopjes ontroeren. Zoals de jonge sla van Rutger Kopland.
                             *

Alles kan ik verdragen,

het verdorren van bonen,

stervende bloemen, het hoekje

aardappelen kan ik met droge ogen

zien rooien, daar ben ik

werkelijk hard in.


Maar jonge sla in september,

net geplant, slap nog,

in vochtige bedjes, nee.

                             *

Rutger Kopland schreef het gedicht Jonge Sla ter herinnering aan een overleden jeugdvriend. Jonge sla als metafoor voor een onvoltooid leven.
                           *

Ruim vijf jaar geleden stierf de dertienjarige Ige, zoon van vrienden. Op het moment dat ik deze zinnen schrijf hoor ik mijn zoon boven wakker worden. Achttienjarige stappen bonken van de slaapkamer naar de badkamer. En terug. Door het plafond heen zie ik een volwassen lijf schuin op het grote bed vallen, het tweepersoons bed dat de hele kamer vult. 

                            *

Destijds nam ik afscheid van Ige in zijn jongenskamer in het ouderlijk huis. Een jongenslijf op een jongensbed. Niet het bed maar de aanwezigheid van het kind, de persoonlijkheid van deze jongen vulde de hele kamer, het huis, de straat, de stad, het land, de wereld.

                             *

Dit jaar zou Ige negentien jaar geworden zijn. Op 20 mei. Precies in de bloeitijd van de gouden regen. Laatst sprak ik over Ige met mijn dochter. 

‘Hij zou nu vast gaan studeren’, zei ze. 

Ja, vast.

                              *

En ik denk aan de dromen die wij, jonge moeders, destijds hadden over onze jongens. Dromen die niet uitkomen of half of de droom overtreffen.

Mijn zoon zei: ‘Eigenlijk mag je blij zijn dat je kinderen gezond zijn. Er kan zoveel fout gaan.’ 

Ja, er kan veel fout gaan. Zoals vijf jaar geleden. 

En terwijl ik deze letters, dit woord, deze zin schrijf dwarrelen de uitgebloeide kersenbloesems van de buren als dorre tranen op ons terras.

                            ***

Advertisements

One thought on “Onverdraaglijk 

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s