Nooit meer djoes

In de vensterbank staat zijn bord. Kruimels verraden een lunch van krentenbrood en geroosterde boterham. Zijn koffiemok is halfvol. Dat zie ik later als ik zijn bord en mok naar de keuken breng. 

                            *

Mijn vader zit in zijn gemakkelijk stoel en kijkt naar Buitenhof. Hij steekt, voor ik op de bank ga zitten, uitnodigend zijn rechterarm naar mij uit. Dus kus ik hem op zijn zachte wang. 

                            *

Een Amerikaanse vrouw informeert ons over de Amerikaanse presidents-verkiezingen.

‘Interessant hoor’, zegt mijn vader die gebiologeerd naar het scherm kijkt.

De Nederlandse presentatrice heeft een mooi jasje aan. Leer met een stoffen bies. Een wit t-shirt eronder. Ze spreekt uitstekend Engels. 

                             *

Na Buitenhof klikt mijn vader op de afstandsbediening en er verschijnt een overzicht van een stuk of zes zenders. 

‘Er wordt getennist op Wimbledon’, zegt hij.

‘O, zo vroeg al? Ik dacht dat Wimbledon in juli, augustus was’, antwoord ik. En ik denk aan mijn uitstapje naar Londen. Ik was zestien en verbleef in een Pakistaans gastgezin. Iedereen vertrok na de toast met gebakken eieren en een mok tea overdag naar het werk. Ik bleef achter in het Engelse rijtjeshuis en ik keek uren naar Wimbledon. Het was hartje zomer 1979. 

                            *

‘Je moet dat krantenbericht eens pakken’, zegt mijn vader. Hij wijst naar een uitgeknipt bericht op de salontafel. Tussen oude kranten, een lege, opengeslagen agenda, pennen en het schoteltje met vijf bruinige appelpartjes -‘Die zijn voor jou!’ – ligt een krantenknipsel. Ik pak het van de tafel en begin te lezen. 

‘Oudere vrouw rijdt met auto het water in.’

‘Dat is de auto van de vrouw van het echtpaar waar ik soms eet’, vertelt mijn vader. Op de foto is een rood autootje half de vijver in gereden. Groen kroos drijft als een misplaatste krans om het voertuig heen. 

‘Ze kon er gelukkig uitkomen’, vertelt mijn vader, ‘Maar ze is helemaal overstuur.’

                           *

Mijn vader heeft nog een paar stokoude vrienden en kennissen in de buurt. Dit echtpaar nodigt hem regelmatig uit om te komen eten. Laatst gleed hij bij hen uit over een stukje parket tussen twee tapijten in – ‘Spekglad zeg!’ Deze lieve mensen bellen hem vanaf de dag van de val iedere dag op. 

‘Ze zijn zich rot geschrokken. Ze kregen mij niet overeind. Een buurvrouw heeft mij geholpen met opstaan.’

En nu is de dame van het lieve echtpaar in de vijver voor haar deur gereden.

‘Ik snap het niet’, vertelt mijn vader wel drie keer achter elkaar. ‘Ze stond op de oprit. Daar staat ze anders nooit. En ze reed zo het water in.’
‘Misschien moet ze maar niet meer rijden’, opper ik. 

‘Ze hebben ook een Mercedes’, vertelt mijn vader, ‘Ze vroegen of ik daar eens mee wil rijden. Maar dat doe ik niet hoor. Zo’n grote wagen, zometeen gebeurt er wat.’

‘Nee, doe dat maar niet’, beaam ik en ik denk aan zijn 94-jarige rijkunst.

                           *

Intussen begint de tenniswedstrijd op Roland Garros. 

‘O, het is Roland Garros’, zegt mijn vader.

Een Nederlandse tennisser neemt het op tegen een Amerikaan. De Amerikaanse jongen is een arrogante blaaskaak met een keiharde service. De keurige Nederlander heeft het moeilijk met dit service-kanon. 

‘Ze zeggen nooit meer djoes’, constateert mijn vader.

Ik hou het bijna drie sets vol.

                           *

‘Ik ga maar weer eens, pa’, zeg ik.

Hij kijkt op, komt uit zijn stoel omhoog en loopt moeizaam met me mee.

‘Ik vind het altijd zo leuk als jullie komen’, zegt hij.

‘Ik zie je dinsdag!’, zwaai ik.

                            *

Ik trek de deur dicht. Buiten motregent het bijna. 

                          ***

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s