Zinnen zeven 


Soms lees je een woord, een zin, een alinea die je treft als een pijl recht in het hart. Voor mij was dat deze zaterdag de zin van acteur Porgy Franssen in een interview in Trouw.

                             *

Porgy citeert de Maastrichtse toneelleraar Rene Lobo die tegen de jonge student-acteur Porgy zei: ‘Het gaat erom dat je geen zin zegt zonder hem door je ziel te zeven.’ 

                             *

Ik lees de zin een paar keer over, als een mantra echoot de uitspraak na in mijn hoofd. Ik ben geen acteur die zinnen zegt. Ik schrijf zinnen op tot ze een kort verhaal vormen. Gelden de woorden van de toneelleraar ook voor schrijvers? Moeten wij, ik – nietige blogger – ook niet zinnen zeven door onze ziel voor ze op te schrijven?

                            *

Laatst las ik het boek ‘De geest geven’ van Hilary Mantel. Hilary is een gevierd en gevestigd schrijfster. Ze won prestigieuze prijzen als de Man Booker Prize, schreef historische romans over Robespierre en Thomas Cromwell. Haar laatste boek gaat over haarzelf, haar moeilijke leven met een mysterieuze maar slopende ziekte die bestreden wordt met allerlei niet effectieve en soms zelfs destructieve middelen.

                              *

In ‘De geest geven’ sleept Hilary Mantel de lezer mee in haar leven, haar taal, ironie en gevoel voor detail. Haar zinnen zijn gezeefd door de ziel.  

                               *

Porgy Franssen neemt ons in het interview ook mee in zijn leven. Niet alle zinnen in het interview zijn door de zeef van de ziel gevallen. Maar deze: ‘Ik ben 59, je moet ook eens loskomen van de moeder die zo bepalend was. Als ik in Eindhoven was en haar daar niet bezocht voelde ik mij schuldig.’ Als zacht meel door de keukenzeef vallen de woorden in de bak van een te verwerken geschiedenis.

                              *

Mijn moeder is allang dood. Ik hoef haar niet meer te bezoeken of mij schuldig te voelen als ik in de buurt ben maar toch niet ga. Ik ben 53, ik fiets met losse handen als een overmoedig kind op weg van school naar huis, ik ben niet bang om te vallen. Niet meer.

                           *

En ik zeef mijn zinnen door de ziel.

                        ***

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s