Slow motion

Na De Val In De Sneeuw kwam het leven als een pruttelende brommer zonder benzine tot stilstand. Wat kan je doen met één hand? Met een naar voren gebogen nek letter voor letter op schoothoogte tikken, televisie kijken, voor je uit staren en boeken lezen. Geen echte boeken, deze zijn te zwaar. De e-reader is een uitkomst. Ik lees ‘Jasper en zijn knecht’ van Gerbrand Bakker. Over de schrijver zelf, zijn belevenissen in en rond zijn huis in de Eifel en zijn hond Jasper. 

                        *

Wekelijks schrijft Gerbrand Bakker een column in Trouw. Die ook gaat over belevenissen in en rond zijn huis in de Eifel en zijn hond Jasper. Alleen is Jasper een tijd geleden gestorven. In het boek is de hond nog springlevend. Gerbrand is open over zichzelf, zijn depressie, zijn schrijverschap. Mooi is het maar na weer een uitgegraven conifeer, een ontsnappende Jasper en klagende Duitse buurman leg ik Gerbrand opzij.

                       *

Wat kan je doen? Ik vraag mijn zoon mij in mijn jas te helpen. We vinden in huis een veiligheidsspeld. Daar maakt hij – nauwgezet gevolgd door mij – de jas om mijn schouder mee vast aan de brace. ‘Zo glijdt hij niet af’, zegt hij. Ik maak een ommetje. Onder de broeierige brace voel ik de gekwetste schouder licht bewegen. Ik trek met de linkerhand het klittenband van de brace om mijn middel los en zet kracht. Nu – met een geplet middenrif – moet het beter gaan met de schouder. Het is niet zo maar ik zet door. Het ommetje zal worden gemaakt.

                         *

De wereld zit vol nieuwe gevaren. Rennende schoolkinderen, langsrijdende fietsers, een busje dat groene afvalbakken schoonmaakt parkeert half op de stoep. Ik loop er met een grote boog omheen. ‘Groenfris’ staat met vrolijke letters op het busje. Ik wist niet dat er busjes waren voor het schoonmaken van groenbakken. Achter mij hoor ik het spuiten van water. 

                         *

Ik zie schapen in een weiland, een huis met een slinger van vlaggetjes – ‘Hulde aan het bruidspaar’, – een dame loopt mij tegemoet op het lege voet – annex fietspad. Bij het passeren kijk ik angstvallig achterom. ‘U kijkt goed uit, hè?’, vraagt de dame vriendelijk. Ik draai mij half om, de vrouw kijkt naar de brace, de speld en de afzakkende jas. ‘Ik brak mijn schouder’, zeg ik. ‘Ach, wat naar, beterschap voor u’, zegt de dame. Haar sjaaltje wappert in de wind.

                        *

‘Dank u’, zeg ik en ik vervolg mijn weg. Zometeen weer verder met Gerbrand, de Eifel en de hond. 

                        ***

Advertisements

Pussycam

  
De kat van ome Willem 

De kat van ome Willem is op reis geweest 

Op reis geweest, op reis geweest 

De kat van ome Willem is op reis geweest 

Waar ging die dan naar toe, hee 

Hij is voor zeven maanden naar Parijs geweest Parijs geweest, Parijs geweest 

Zodat ‘ie nou alleen maar Franse kranten leest 

Bonjour en voulez vouz 

                      (…)

A.M.G. Schmidt (1911-1995)

Iedereen is weg. Het huis is stil en verlaten. Zelfs de poezen zijn vertrokken. Ongetwijfeld zijn ze in de buurt maar dat denken alle poezenbaasjes. Dat het niet zo is bewezen Engelse wetenschappers die in een oer-Engelse buurt alle poezen een zendertje en camera – ‘pussycam’ – omhingen. * Fluffy en Doody, Sam en Sarah, allemaal kregen ze een halsband met zender om hun poezelige nekjes. Hun baasjes en bazinnetjes werd gevraagd: ‘weet je wat jouw kat buiten doet? Waar gaat hij, denk je, heen?’ De meesten dachten dat hun poes in de buurt bleef van het huis. Hooguit wandelden ze rond in de poort achter de huizen, de avonturiers onder de buurtpoezen zouden wellicht naar het veldje verderop lopen. Volgens de baasjes dus. 

                         *

De zendertjes en camera’s wezen echter uit dat de schatjes de hele buurt afstruinden, met elkaar vochten, kilometers ver liepen, naar het bos aan de rand van het dorp.

                         *

De allerliefste Fluffy bleek een vechtjas te zijn, de huiselijke Sarah struinde iedere avond naar dat verre bos en de slome Sam terroriseerde alle buurtkatten. Alle katten ontliepen Sam die thuis schattig bij iedereen op schoot bivakkeerde, lief kopjes uitdelend aan de bewoners. De Engelse  baasjes waren verbijsterd. Het beeld dat ze hadden van hun schatteboutjes moest compleet worden bijgesteld. In verwarring bleven ze achter, het bazinnetje van Fluffy, de baasjes van Sam en Sarah.

                          *

Onze katten zijn ook van die ondoorzichtige types: Moos, in huis sloom en lui en altijd in voor een knuffel is, zodra hij een pootje buiten de deur zet, de buurt-terrorist. Geen kat is veilig, iedereen wordt besprongen en verjaagd. Hij zwerft overal en nergens rond. Tot onze verbijstering troffen we hem eens aan tippelend langs de Leidsevaart, wandelend in het tegenover gelegen ‘Tranendal’ (70-er jaren buurt met flink percentage gescheiden ouders) en schijnheilig huppelend vóór, op straat. En hij mag niet vóór, op straat, want daar rijden auto’s, er fietsen fietsers, kortom overal op straat loert gevaar.

                             *

Saar is onze nuffige dame. Thuis komt zij nooit zomaar op schoot zitten. Smeken moet je: ‘kom, Saar, wil je lekker bij me zitten?’ Stoïcijns kijkt ze je aan. Nee, ze komt niet. 

                            *

Buiten blijft Saar in de buurt. Ze verschuilt zich onder de hortensia: de grote witte Annabellen. Ze vangt zo nu en dan een kikkertje, speelt met een zieltogende vlinder of duwt een naaktslak voort op het pad met venijnige tikjes van haar pootje. Saar wacht niet goedmoedig bij de buitendeur als ze naar binnen wil tot wij haar binnenlaten. Nee, zij staat direct op de rand van de tuinbank, miauwt luid en duidelijk en zet haar pootjes tegen het raam waarbij zij fijne modderstrepen op de glazen schuifpui krabbelt. Precies op ooghoogte is het zicht op de tuin vanuit huis vertroebeld door opgedroogd zand en modder. 

                             *

Maar wie weet is Saar in werkelijkheid een ruziezoekende Fluffy, een zwerver als Sam of een kleine terrorist. We zullen het niet weten. En juist dat is zo leuk. Katten, ondoorgrondelijk zijn ze. 
Het zijn, eh, net mensen.

                       ***
*The secret life of the cat, BBC http://youtu.be/clj3dlRyaWo